De voortgang in Costa Rica

De toestand van het huidig bosbezit

De bossen El Salto (18 ha) en Copalchi (111 ha) zijn ook in 2009 afdoende beschermd. Er is geen inbreuk gemaakt op de oorspronkelijke natuurlijke staat.

De omheining van het gebied Copalchi bleek eind 2009 als gevolg van de overvloedige regenval in december plaatselijk beschadigd, maar is momenteel weer op orde. In Copalchi werd zelfs de aanwezigheid van een jaguar opgemerkt.

Carlos Gonzalez bezoekt bijna dagelijks zijn geliefde plekjes rond de waterval van El Salto. Hij heeft een officiële status als “boswachter” in het gebied en is verantwoording verschuldigd aan het lokale kantoor van MINAET. Hylke Sierksma, penningmeester, heeft hem zoals gebruikelijk in december bezocht.

Copalchi wordt wekelijks bezocht door Ilian Esquivel, hij verzorgt het vee van de buren. Verder hebben de Costaricaanse “regente forestal’, topograaf, de voormalige eigenaren samen met Huite Zijlstra (onze vertegenwoordiger in Costa Rica) het bos regelmatig bezocht gedurende het afgelopen jaar. Dat alles wegens de aanvraag van de subsidie van Fonafifo (zie hierna). Zowel Hylke als zij hebben Groene Ara’s en ook de Rode Ara’s waargenomen.

Voor permanent toezicht in Copalchi hebben we inmiddels ook gesprekken gevoerd met onze collega’s van Tropica Verde uit Duitsland. Zij bezitten vlakbij Copalchi een bos. Permanent toezicht zouden wij samen kunnen doen. Het probleem in deze afgelegen gebieden is dat er geen water en elektra aanwezig is. De gebieden zijn ook wegens de vele regenval grote delen van het jaar zeer moeilijk te bereiken. Ook mobiele telefoons werken hier niet.

Overeenkomst met Fonafifo

Dit jaar werd van het Costaricaanse Fondacion Nacional de Financiamento Forestal (Fonafifo) de reeds lang beoogde beheervergoeding verkregen voor het gebied Copalchi van 111 ha. Daarvoor was een hernieuwde kadastrale opmeting nodig en werd een overeenkomst voor de komende 5 jaar ondertekend. In die overeenkomst verplicht Oasebos zich om tegen een vergoeding van $ 64 per ha per jaar in overleg met de door Fonafifo aangewezen “regente forestal” het bos in zijn huidige staat te behouden, met name door voorkomen van brand, voorkomen van illegale jacht en extractie van bosproducten, niet laten plaats vinden van landbouw- en veehouderijactiviteiten, niet laten plaats vinden van kap- en/of andersoortige winning van hout, geen enkele activiteit te ondernemen die de natuurlijke staat van het bos aantast en elke ontwikkeling die aanleiding geeft tot verandering door te geven aan het Costaricaanse Ministerie van Landbouw, Energie en Telecommunicatie (MINAET).

Eenzelfde overeenkomst kon helaas (nog) niet worden gerealiseerd voor het gebied El Salto van 18 ha, om reden dat de gelden daarvoor in de provincie Guanacaste in 2009 op dat moment niet meer toereikend bleken te zijn.

Verkenning van nieuw te verwerven bos

Een gebied van ca 600 ha dat grenst aan het wetland Caño Negro bij Los Chiles en dat Oasebos werd aangeboden voor mogelijke aankoop werd bezocht. Het gebied bleek voornamelijk te bestaan uit secundair bos met een geringe natuurwaarde. Besloten werd om daarom hiermee niet verder te gaan.
Verder werden nog twee gesprekken gevoerd met boseigenaren in de regio Maquenque. Hier kon geen overeenkomst verkregen worden over een redelijke prijs.

Vervolgens werd een ander en kleiner gebied van ca 66 ha, genaamd El Cerrito-Caño Tambor bezocht. Dit gebied grenst aan een stuk bos in het bezit van het Duitse Tropica Verde. En ligt ca. 4 km noordwestelijk van Copalchi. Dit gebied bleek wel voornamelijk te bestaan uit primair bos met een hoge natuurwaarde en is daarom wel aangehouden voor verdere acties van Oasebos in 2010.

Vertegenwoordiging in Costa Rica

Jit Coerts, woonachtig in Costa Rica, heeft Oasebos zonder problemen kunnen vertegenwoordigen. Een aanvullende notariële akte is gepasseerd waardoor zij werd gemachtigd tot het afsluiten van het contract met Fonafifo en het doen van betalingen.

Zoals vermeld bezocht Hylke Sierksma, penningmeester van Oasebos, El Salto en Copalchi, verkende het gebied bij Caño Negro en het gebied El Cerrito- Caño Tambor en onderhield de contacten met lokale organisaties, zoals het Centro Cientifico Tropical.